An Advanced Leadership Course for Yielding Missionary Disciples

March 21,2017

Greetings in the Lord Jesus Christ!

We are pleased to inform you that the Ligaya ng Panginoon Community has launched The Harvest Institute (HARVEST), a ministry dedicated to “Yielding Empowered Leaders for Radical Discipleship and the New Evangelization.” This initiative is a response to the popular clamor echoed during the Harvest Conferences held successively in 2012-2014, and the National Catholic Charismatic Conference in 2015, to help equip the participants to actively bring back the fruits of the conferences to their respective communities and parishes.

For this purpose, the Institute will be conducting programs designed to equip participants in learning the deeper meaning of true discipleship and in responding to the call to evangelize. The first module will be held at the Ligaya ng Panginoon Formation Center in Brgy. Diego Silang, Taguig City on July 21-23. At the end of this three-day program, it is expected that the participants would be ready to commit to a life of discipleship and to further their readiness to become bold and radical evangelizers.

We invite you to apply to attend the program. You may access the Application Form at our website and submit your accomplished form not later than April 30, 2017. The Academic Board will subsequently advise you if a slot can be reserved for you in Module 1.

To help defray the cost of the program, there will be a fee of P9,800.00 per participant, which covers meals and snacks, participant’s kit, and all other handouts and program materials.

We look forward to having you with us.

Yours in Christ,

Managing Director

2017 National Youth Day Invitation

2015 NYD Delegates

From: ECY Secretariat <>
Date: Sat, Mar 25, 2017 at 1:11 PM

​Greetings in our Lord, the Word made flesh in the womb of Mary!

Our office is most pleased to send to your diocese, addressed to your Local Ordinary through the kind attention of the diocesan youth ministry, the invitation to the national celebration of the National Youth Day 2017.  Download NYD 2017 – Primer here (as of 2017-03-27).

This event, to be hosted by the Archdiocese of Zamboanga, will be this November 06-10, where we hope young people from all our dioceses and FNYO member-organizations, accompanied by their youth ministers (clergy, religious and lay), will come together in joyful discipleship and zealous mission, echoing the good news proclaimed by our Blessed Mother: “The Almighty has done great things for me, and holy is His Name!”

Along with the invitation of the ECY Chairman and of the Archbishop of Zamboanga are relevant attachments: the NYD2017 Primer and the Delegation Registration Form 1. We kindly ask that the Primer be read fully and carefully first before accomplishing the form.

Thank you for your kind attention! May the Lord continue to be incarnate in our words and works in youth ministry.

Yours in Christ,

Executive Secretary
Catholic Bishops’ Conference of the Philippines

Visit us on the World Wide Web
Like us on Facebook  CBCPECY

Colombian Town Chooses Farming Life Over a $35 Billion Gold Mine

Wallstreet Journal photo

By Kejal Vyas

CAJAMARCA, Colombia — There is $35 billion in gold under the lush mountains near here, and the national government says mining is critically important as the country emerges from its long war with Marxist rebels.

But this farming town of 22,000 people has voted to leave it there. They say they would rather continue to cultivate their beans, bananas and arracachas, the carrot-like vegetables they regard as gold of their own. On Sunday, in a binding referendum, they opted to ban all mining, fearing it will contaminate the water, destroy the mountains and hurt their community.

The referendum throws into doubt South African miner AngloGold Ashanti’s proposal for one of the world’s largest open-pit excavations — more than twice the size of Central Park — along with Colombia’s embrace of the role of multinationals to advance remote regions once torn by decades of violence.

Three other towns rich in minerals now say they will replicate Cajamarca’s anti-mining campaign and referendum. The national government is playing down the impact of Sunday’s vote, but the stage is set for legal battles that will likely play out across Colombia’s multiple, competing courts.

“This is the greatest dilemma facing the country: How are we going to promote foreign investment if the rules of the game aren’t clear?” said Santiago Angel, president of Colombia’s mining association, which advocates for mining companies.

The central government, which granted AngloGold an exploration license a decade ago, controls what is underground. Local officials rule above the surface. Referendums such as the one held here are legally binding under a 2015 decision by the nation’s Supreme Court.

Cajamarca is a town of modest tin-roofed houses, and its people are fiercely proud of their farms nestled in a valley surrounded by cloud-covered, green mountains. The residents say they represent the rest of Colombia.

“The good in all of this is that Cajamarca is now the focus of the whole country,” said Felipe Sanabria, who was hauling a wheelbarrow full of beans as he spoke. “Maybe we’ll sell more beans.”

Posted by: Greenresearch <>

On postponing the Barangay elections: ‘Narco politics’ cannot be invoked to replace the people’s right to vote

Newsportal photo

Center for People Empowerment in Governance (CenPEG) March 31, 2017

Any legislation allowing the President to appoint all barangay heads upon the second postponement of elections this October violates the citizens’ sovereign right to vote. Such an exercise of a mega power should never be part of any administration as it smacks of authoritarian rule reminiscent of Marcos monolithic regime during martial law. “Narco politics” cannot be invoked to replace the people’s right to vote.

Thus said the Center for People Empowerment in Governance (CenPEG) today as it opposed the filing of HB 5359 postponing the October 2017 Barangay and Sangguniang Kabataan Elctions by Rep. Robert Ace Barbers. Seeking to prevent “narco politics” from influencing the election outcome, the bill authorizes President Duterte to pick all barangay heads whose term will last until May 2020.

Prof. Bobby M. Tuazon, CenPEG’s director for policy studies, said that if the Duterte administration claims to have a solid case on 40% of barangay heads – or 1,684 barangay captains out of a total 42,036 – then they should be investigated and brought to court immediately so that voters will know. “Let such litigation begin but barangay elections should be held in October,” Tuazon said.

Once HB 5359 becomes a law – assuming that both Houses will pass it – the President is faced with looking for replacements not just for all 42,036 barangay chairmen but a total of 336,288 officials if councilmen are included for a 3-year term.

“It’s a foregone conclusion that powerful politicians in all levels – some of them with alleged links to the drug industry – will lobby for their own appointees. Ultimately, appointed officials owe a debt of gratitude to the President and will be at the beck and call of many politicians,” Tuazon said. “Presidential appointment will remove the supposed independence as well as direct accountability of barangay officials to their constituents. This will make the barangay institution more fragile and corrupt leaving it no less susceptible to narco politics than what it is today.”

Aside from perpetuating patronage politics, such authorization will set a precedent, i.e., it can be used to promote ulterior motives by any president in the future, Tuazon said.

Continue reading

Our CAB. Our Peace. Our Future.

Statement by All-Out Peace (AOP) & Mindanao Peaceweavers (MPW) On CAB’s 3rd Anniversary – March 27, 2017

As we commemorate today’s 3rd Anniversary of the Comprehensive Agreement on the Bangsamoro (CAB), the All-Out Peace (AOP) and Mindanao Peaceweavers (MPW) renew and further strengthen our support for this historic peace agreement, and reiterate our collective resolve for a genuinely inclusive peace roadmap that secures the present and the future not just of Bangsamoro but of the whole nation.

AOP and MPW believe that CAB, an instrument of genuine peace, “embodies and recognizes the “justness and legitimacy of the cause of the Bangsamoro people and their aspiration to chart their political future through a democratic process that will secure their identity and prosperity, and allow for meaningful self-governance”. It is in this context that we register our support and call for the immediate enactment of a Bangsamoro enabling law that reflects all principled and meaningful solutions to seek a final answer to the Bangsamoro question and resolve the decades-old Mindanao conflict.

Today, we re-affirm with utmost urgency, our commitment to contribute, more significantly, to peacebuilding—a strategy crucial to finding a viable peace formula to help see through the conclusion of the Bangsamoro peace process that would finally seal the democratic aspirations of the Bangsamoro for their inherent right to self–determination towards a meaningful and enduring peace.

Despite the setbacks suffered by the CAB in recent years, starting with the unfortunate incident in Mamasapano and the failure of the 16th Congress to pass a BBL, we believe that the CAB, and those who believe in it, have weathered the storm. Believing that the CAB is a product not only of political negotiations between the Bangsamoro and the Philippine government but of the peacebuilding communities’ decades of peacemaking, we are here today, stronger and with a firmer resolve to persevere and defend the political promise and peaceful vision of what we claim as Our CAB.

In the immediate, we respectfully urge the administration of President Rodrigo Duterte, the implementing peace panels, the Bangsamoro Transition Commission (BTC) to fast track the peace process as we cannot afford anymore delay. The strategy of the new administration to actually build on what has been accomplished in the past and to continue previous commitments, including the implementation of signed agreements from past administrations is a welcome development.

Already, even if an enabling law is yet to be hammered by the BTC and enacted by Congress, a Transitional Justice and Reconciliation  Commission mandated by the CAB has delivered on its major task by issuing a report and proposing recommendations primarily based on extensive consultations in the Bangsamoro areas. We urge President Duterte to heed its recommendations particularly of establishing a Transitional Justice and Reconcilation Commission for the Bangsamoro (NTJRCB) thatshall ensure the implementation of the ‘dealing with the past’ framework and promote healing and reconciliation.

Now, more than ever, we are optimistic and hopeful that in the spirit and principles of the CAB and other related peace agreements, history will be on our side and will offer a new round of golden opportunity for the enactment of a Bangsamoro enabling law to rectify the injustices committed not just against the Bangsamoro, the indigenous peoples of Mindanao, but for all the oppressed peoples of our nation. We are determined to win this ‘war’ against war. In the success of the peace process rests our peaceful and democratic future. ###

Agrarian reform beneficiaries in Ormoc stopped from harvesting sugarcane

Gillian Cruz, KAISAHAN 29 March 2017

ORMOC CITY –- Farmer Pablo Silva began his day last March 28 brimming with hope. He and his fellow agrarian reform beneficiaries were about to harvest their first sugarcane as landowners since they were awarded their 35.56 hectare land 20 years ago under the Comprehensive Agrarian Reform Program.

But at the end of the day, no harvest took place.

Their former landowners, the Potenciano and Aniceta Larrazabal Enterprise Corporation (PALEC), stopped the 23 agrarian reform beneficiaries (ARB) from harvesting sugarcane from the 35.56 hectares in Barangay Sumangga, Ormoc City yesterday.

PALEC Board member Geraldine Larrazabal arrived at the area minutes before the harvest for an on-the-spot dialogue with the officials of the Department of Agrarian Reform (DAR) to postpone the activity as per instruction of the corporation’s board of directors.

DAR and PNP officials speak with Timoteo Lagahit, group leader of the PALEC farmworkers who mobilized in the area on Tuesday morning.

PALEC was the previous owner of the CARP-covered land and the previous employer of the ARBs. The corporation planted the existing sugarcane one month before the formal installation of farmers last June 2016. They have been continuously using the land for large-scale sugarcane farming, even though the certificates of land ownership award (CLOA) over the area was distributed among the ARBs 20 years ago. (Read the full story of the installation here:

According to Larrazabal, the Board is requesting for a court order before the corporation allow the ARBs to proceed with the harvest. DAR insisted that a court order is unnecessary since the activity is part of the implementation of the agrarian reform law, and that the land legitimately belongs to the beneficiaries.

Silva, one of the CLOA holders and leader of the Sumangga Farmers Association (SUFA), insisted that they should proceed with the harvest since they already waited for 20 years to have a control over their awarded land.

Larrazabal then proposed to postpone the harvest until April 4, so that the other PALEC board members can sit down for another dialogue with the ARBs and DAR to further discuss the issue.

The ARBs were furious and frustrated. “Nag-request ng dialogue yung PALEC para mapag-usapan itong mga nakatanim na tubo. Gusto nila na sila ang mag-harvest kasi sila daw ang nagtanim. Pero beinte taon na nilang pinapakinabangan ang lupa na matagal nang inaward sa amin. Sila nga ang dapat magbayad ng upa sa amin,” Silva asserted.

(“PALEC requested for a dialogue so we could settle the issue on the existing sugarcane. They wanted to harvest the crops since they planted it in the first place. But they have been using our land for their own benefit for 20 years since it was awarded to us. They should be paying us their rent,” Silva asserted.)  Continue reading

Liham Pastoral ng Catholic Bishops’ Conference of the Philippines (CBCP) Ukol sa Parusang Kamatayan

“Pero tingnan ninyo kung paano ipinakikita ng Diyos ang kanyang pagmamahal sa atin: namatay si Kristo para sa atin noong makasalanan pa tayo.” (Roma 5:8)

Ngayong Ikatlong Linggo ng Kuwaresma, ang Ebanghelyo ayon kay San Juan ay nangungusap sa atin kung paanong ang isang Samaritana – na natagpuan kay Hesus, ang tubig na nagbibigay-buhay na matagal na niyang hinahangad- ay iniwan ang kanyang banga sa balon (Juan 4:28).Gaya ng Samaritana, ang mga Israelita na may katigasan ng puso sa Unang Pagbasa,na halos mamatay na sa matinding pagkauhaw sa disyerto,ay dinala patungo sa isang bato (Exodo 17:6). Marahil ay maaari nating isipin na ang batong ito ay si Hesus mismo na pinahirapan at pinagpakasakit sa Krus ngunit sa Kanya’y dumaloy ang tubig na nagbibigay buhay. Dahil kay Hesus, naging ganap sa Bayan ng Diyos ang pagtawid sa tigang na disyerto ng galit, kasalanan at kamatayan patungo sa lupang pangako at kaganapan ng buhay. Minamahal na mga kapatid kay Kristo, huwag nating hayaang malason angating mga balon ng mapait na tubig ng paghihiganti at kamatayan; itaguyod natin ang kabanalan ng buhay at manindigan laban sa parusang kamatayan.

Hindi tayo bingi sa mga hinaing ng mga biktima ng mga karumal-dumal na krimen. Ang mga biktima at ang nangbiktima ay parehong mga kapatid natin. Ang biktima at ang nang-api ay parehong anak ng Diyos. Sa mga maysala, iniiwan namin ang hamon na pagsisihan at magbayad-puri sa mga kasalanan nilang nagawa. Sa mga nagdadalamhating mga biktima, ipinaaabot namin sa inyo angaming pagmamahal, habag at pag-asa.

Sa araw na ang batas sa parusang kamatayan ay pinawalang-bisa ng Kongreso sa Pilipinas noong ika-24 ng Hunyo, taong 2006, ang mga ilaw sa Colosseum sa Roma ay sinindihan. Ipinapahayag ng kasaysayan na maraming tao mula sa kanila- mga hindi mabilang na Kristiyanong martir—ang ipinapatay sa harapan ng publiko sa hindi kanais-nais na lugar na iyon. Marahil upang burahin ang kadilimang bunga ng isang hindi makataong kaganapan na naiuugnay sa naturang colosseum,ang mga mamamayan ng Roma ay iniilawan ang pook na ito sa tuwing may isang bansa na magdesisyong ipawalang-bisa ang batas sa parusang kamatayan. Ang bawat pagsisindi ng ilaw ay sumisimbulo sa paghakbang patungo sa makataong sibilisasyon. Nais ba nating baligtarin ang paghakbang o pag-unlad na ito sa pagbabalik ng parusang kamatayan sa Pilipinas?

Miyerkules ng Abo nang ang mga miyembro ng mababang-kapulungan sa kongreso, sa ikalawang pagbasa ng batas patungkol sa parusang kamatayan,ay bumoto sa pamamagitan ng pagpapahayag ng kanilang mga tinig- kung saan nanalo ang mga oo (ayes) laban sa hindi (nayes). Ang kabalintunaanay mayroong mga mambabatas na nakita pa sa telebisyon na sumisigaw ng kanilang pagsang-ayon sa parusang kamatayan na mayroong krus na abo sa kanilang mga noo. Nalimutan na kaya nila kung ano ang kahulugan ng krus na iyon? Hindi ba nila nakita ang magkasalungat na kahulugan ng kanilang boto at ng krus na nasa kanilang mga noo, nasana’y nagsilbing isang malakas na tinig ng pagpapahayag ng kanilang pananampalataya sa Diyos, na dahil sa pagmamahal sa atin, ay piniling mag-alay ng Kanyang buhay para sa ating kaligtasankaysa makita tayong mamatay (Juan 3:16)?

Hindi nakapagtataka na ang parusang kamatayan ay umiiral sa maraming bansa sa buong mundo. Malimit itong binibigyang paliwanag sa pamamagitan ng pagtingin sa prinsipyo ng katarungan na nakabatay sa paghihiganti – “mata sa mata, ngipin sa ngipin” (Mateo 5:3)- kung saan hinahamon tayo ni Hesus na palitan ito ng higit na prinsipyo ng hindi paghihiganti ng masama sa masama, bagkus ay nagmumula sa habag at awa (Lucas 6:36). Alam natin mula sa kasaysayan na ang parusang kamatayan ay malimit na ginagamit ng mga mapanggipit na pamahalaan bilang pamamaraan sa kanilang pagsupil sa mga hindi sumasang-ayon sa kanila, o pagtatanggal sa mga kinikilalang balakid o panganib sa kanilang pamumuno sa larangan ng kapangyarihang politikal. Alalahanin natin kung paanong si Herodes ng Antipas ay pinapugutan ng ulo si Juan Bautista, o kung bakit hinayaan ni Poncio Pilato si Hesus na ipako sa Krus. Alalahanin natin ang maraming Kristiyanong martir naipinapatay dahil lamang sa galit sa ating pananampalataya.

Sa mga taong ginagamit ang Bibliya upang itaguyod ang parusang kamatayan, kailangan pa ba nating tukuyin kung gaano na karaming mga krimen laban sa sangkatauhan ang nabigyang katwiran sa maling paggamit ng Bibliya? Buong kababaang-loob naming hinihikayat sila na bigyan ng tamang pang-unawa ang laman ng Bibliya, basahin ang mga salita bilang isang nagpapatuloy at umuunlad na pagpapahayag ng Diyos ng Kanyang kalooban sa sangkatauhan na nagkaroon ng pangunahing kaganapan kay Hesukristo, ang ganap na Salita ng Diyos sa mundo. Dumating siya “hindi upang buwagin ang batas bagkus ay dalhin ito patungo sa kaganapan” (Mateo 5:17). Hindi kailanman naging tagapagtaguyod ng kahit anumang anyo ng legal na pagpatay si Hesus. Ipinagtanggol Niya ang nakiapid na babae laban sa mga naghangad ng pagdanak ng kanyang dugo at hinamon ang mga taong walang kasalanan na unangmaghagis ng bato sa kanya (Juan 8:7).

Kahit na sa pinakamahusay na intensiyon o hangarin, ang parusang kamatayan ay hindi napatunayang epektibo sa pagpuksa sa anumang krimen. Kalimitan ay mas madaling puksain ang mga kriminal kaysa labanan o puksain ang ugat na pinagmumulan ng krimen sa lipunan. Ang kombinasyon ng parusang kamatayan at ang hindi maayos na sistemang legal ay magdudulot pa ng mas malagim na kalagayan. At sa kahit anumang makataong lipunan, wala pa ring kasiguraduhan na ang legal na sistema ay hindi magkakaroon ng pagkakamali o kakulangan. Sa ganitong paraan, angmga taong walang kakayahang-pinansyal ang silang unang mapapatawan ng kaparusahan dahil sa kawalan ng kakayahang makakuha ng isang mahusay na abogado at dumaan sa isang makatarungang proseso. Kung maisasagawang batas, ang parusang kamatayan ay salungat sa pangunahing karapatan ng taong mabuhay. Ito aynakasaad sa mga Saligang-Batas ng maraming bansa na nilagdaan sa Pangkalahatang Pagpapahayag ng Karapatang-Pantao o Universal Declaration of Human Rights.

Sama-sama tayong manalangin nang mataimtim para sa mga mambabatas ngating bansa habang kanilang pinaghahandaan ang pagboto sa parusang kamatayan sa Senado ng Pilipinas. Ialay natin ang lahat ng mga misa para sa kanila. Hilingin natin sa Nakapakong Panginoon, na nag-alay ng Kanyang buong buhay, katawan at dugo para sa ikaliligtas ng mga makasalanan, na hipuin ang kanilang mga konsensiya at kamalayan at gabayan sila upang buwagin ang parusang kamatayan.

Mula sa Catholic Bishops’ Catholic of the Philippines, 19 Marso 2017, Ikatlong Linggo ng Kuwaresma

Arsobispo ng Lingayen Dagupan
Pangulo, Catholic Bishops’ Conference of the Philippines

Hiligaynon Version: Sulat Pastoral sa Death Penalty

Post-Permanent Council Meeting CBCP Pastoral Letter on the Death Penalty

Time photo

“Apang ginpakita sang Dios ang iya paghigugma sa aton sa sini: si Kristo napatay para sa aton sang makasasala pa kita.” -(Roma 5:8)

Sa sining ika-tatlo nga Domingo sang Kwaresma, ang Ebanghelyo suno kay Juan nagasalaysay sa aton kon paano ang babaye nga taga-Samaria – matapos niya mahibaluan nga yara kay Hesus ang ”tubig sang kabuhi’ nga iya ginakauhawan – nagbiya sang iya sulodlan sang tubig sa bubon (Juan 4:28). Katulad sining babaye, ang matig-a sing ulo nga mga Israelinhon sa nahauna nga balasahon, nga nagkalamatay sa kauhaw sa disyerto, gingiyahan padulomg sa isa ka bato (Exodo 17:6). Ayhan, aton maangot ining bato sa kay Kristo mismo, nga ginsakit kag nag-antus sa krus apang gikan sa iya naga-ilig ang tubig nga nagahatag sang kabuhi, kag nagapalig-on sa katawhan sang Dios agod makatabok sa mamala nga disyerto sang dumot, sala kag kamatayon padulong sa dutang ginsaad nga may kabug-osan sang kabuhi. Mga pinalangga namon nga kautoran kay Kristo – indi naton pag-itugot nga ang aton mga bubon mahiluan sang mapait nga tubig; aton itib-ong ang kasagrado sang kabuhi kag manindugan kita batok sa ”death penalty” o silot-kamatayon.

Indi kita bungol sa mga panghakroy sang mga biktima sang makangilidlis nga mga krimen. Ang mga biktima kag ang mga nagabiktima sa ila aton pareho nga mga kautoran. Ang biktima kag ang manugpigus pareho nga mga anak sang Dios. Sa nakahimo sang sala amon ginatanyag ang panghangkat sa paghinulsol kag pagkay-o sang kahalitan nga tuga sang ila mga sala. Sa mga biktima nga nagabakho, ginatanyag namon ang amon paghigugma, ang amon pagpakig- unong nga may pagkabalaka, ang amon paglaum.

Sa adlaw nga ang kasuguan nga nagamando sang silot sang kamatayon (death penalty) gindula sang Kongreso sang Pilipinas sang Hunyo 24, 2006, ang mga suga sa colosseum sa Roma ginpasiga. Ang aton maragtas nagasaysqy kon pila ka tawo – lakip na ang madamo nga mga martir nga Kristiyano – ang ginpamatay sa atubang sang madamo nga mga tumalan-aw sa sadto nga bantog-sa-kalainan nga arena o tilipunan. Ayhan sa pagpanas sang kadulom nga tuga sining indi tawhanon nga mga buhat kag nagpabantog sining colosseum, ang pumuluyo sang Roma sugod sadto ginapasanag ini nga duog tagsa ka may pungsod nga magdesisyon sa pagdula sang ila kasuguan nga nagasilot sang kamatayon o death penalty. Ang tagsa ka pagpasanag sang colosseum nagapabutyag sang kahulugan nga naga-uswag kita sa tawhanon nga pagkahamtong bilang sosyedad (advancement in human civilization). Bawion naman bala naton ang kauswagan sa tawhanon nga kahamtungan nga aton na naagum paagi sa pagpabalik sang silot- kamatayon o death penalty sa Pilipinas?

Adlaw sang Miyerkules Badlis sadto sang ang mga katapo sang kongreso, sa ikaduha nga pagbasa sang death penalty bill, naglutos sang mga nagapamatok sini nga bill paagi sa ila lamang sini nga pagsinggit sang ila pag-ugyon. Maathag nga nakuha sang kamera sang telebisyon nga ang mga kongresista nga nagasinggit pabor sa death penalty may mga marka sang krus nga abo sa ila mga agtang. Nalimtan ayhan nila kon ano ang kahulugan sang krus sa ila agtang sang sila nagpabadlis? Wala bala nila makita ang wala pagsinanto o pagsumpakilay sang ila boto kag ang mga marka sang krus sa ila agtang, nga amo tani ang isa ka mabaskog nga pagpahayag sang pagtuo sa Dios nga, tungod sa paghigugma sa aton, nagpasulabi sa paghalad sang iya kaugalingon nga kabuhi para sa aton kaluwasan, sang sa makita niya kita nga madula o mapatay (Juan 3:16)?

Wala duha-duha, ang silot sang kamatayon (death penalty) nagaluntad na sadto pa sa madamo nga mga pungsod sa bug-os nga kalibutan. Ginapakamatarong ini sa masami paagi sa prinsipyo sang katarungan nga nasandig sa pagbalosay (retribution) – “mata sa mata, ngipon sa ngipon” (Mateo 5:3), nga ginhangkat kag ginbayluhan na ini ni Hesus sang mas mataas nga prinsipyo sang indi pagbalos sang kalainan sa ano man nga buhat sang kalainan kundi ang pagbalos sining kalainan paagi sa katarungan nga nasandig sa kaluoy (Lukas 6:36). Natun-an naton sa aton maragtas kon paano ang silot-kamatayon (death penalty) sa masami ginagamit sang mga mapanghingabot nga pagdumalahan agod mapunggan ang mga pagpamatok ukon agod dulaon ang ginakabig nga mahimo mag-agaw sang ila gahum politikal. Binagbinaga, halimbawa, kon ngaa si Herod Antipas nagpugot sang ulo ni Juan Bautista, ukon ngaa si Pilato nagmando nga ilansang sa krus si Hesus. Pamalandungi kon ngaa linibo-libo ka mga martir nga Kristiyano ang ginpamatay tungod lang sang daku nga dumot sa aton pagtuo.

Sa mga tawo nga nagagamit sang Bibliya agod dampigan ang death penalty, kinahanglan pa bala namon isa-isahon ipakita kon pila pa gid ka mga krimen batok sa katawhan ang ginpakamatarong, paagi sa paggamit sang amo man nga Bibliya? Mapainubuson kami nga nagapangabay sa ila sa pagpaathag sang Balaan nga Kasulatan sang nagakaigo, sa pagbasa kag paghangop sini bilang amat-amat kag padayon nga pagpahayag sang Dios sang iya kabubut-on sa katawhan, tubtob sa iya kabug-osan nga katumanan sini sa kay Hesu-Kristo, ang maathag nga Pulong sang Dios para sa kalibutan. Siya nagkari “indi sa pagsikway sang Kasugoan kundi sa paghatag sang katumanan” (Mateo 5:17). Si Hesus wala gid nagduso sang kon ano man nga dagway o porma sang “legal killing” o pagpatay sa legal nga pamaagi. Siya nagdampig sang babaye nga nadakpan nga nagapanginlalaki batok sa mga luyag magpatay sa iya kag naghangkat sa bisan kay sin-o man sa ila nga wala sang sala nga amo ang mag- una sa paghaboy sang bato sa iya (Juan 8:7).

Bisan pa nga may mga pinakamaayo kita nga katuyuan, ang pinakamabug-at nga silot o capital punishment / death penalty wala gid mapamatud-an nga nangin epektibo sa pagtapna kag pagpugong sang krimen. Maathag nga mas mahapos nga pamatyon na lang ang mga kriminal sang sa pagsumpong sang mga ginahalinan nga ugat sang kriminalidad sa sosyedad. Ang pinakamabug-at nga silot paagi sa kamatayon (capital punishment o death penalty) kon updan sang sistema sang kasuguan nga may mga kakulangan o indi makatarunganon magadala gid sang tuman nga kalainan, bisan pa sang kamatayon.  Continue reading